مگه گناه من چی بود ، به پای تو حروم بشم

مگه گناه من چی بود ، توخواستی  من  تموم بشم

حالا که من عاشق شدم ، میگی که عاشق نبودم

مگه گناه من چی بود ، ناخونده مهمونت شدم

دیگه آب از سرم گذشته ، روی قلب من نوشته

تا همیشه بازی باشم ، تک و تنها دربسته

دل من هیچی نخواست ، دلمو بردار برو

تو نخوندی از چشمام ، دل من میخواست تو رو

عیب نداره برو بخند ، بگو که من بازیش دادم

نوبت ما هم میرسه ، نوبت به نوبت عزیزم

هر طلوع غروب داره ، هر دلی غرور داره

تو غرورمو شکوندی ، دل میره تنهات میذاره

برو با هرکی دلت خواست واسه من چی مونده

از تو جز یه مشت خاطره تلخ که نمیخوام باشه از تو

روزی میبینم از تو ، که میگی من تک و تنهام

راه برگشتی نداری ، دیگه عشقتو نمیخوام

زيبايي زندگي آرام است مثل آرامش يك خواب بلند زندگي شيرين است مثل شيريني يك روز قشنگ زندگي رويايي است مثل روياي ِيكي كودك ناز زندگي زيبايي است مثل زيبايي يك غنچه ي باز زندگي تك تك اين ساعتهاست زندگي چرخش اين عقربه هاست زندگي راز دل مادر من زندگي پينه ي دست پدر است زندگي مثل زمان در گذر است

تو ای نامهبرون با من کمی هم مهربونی کن

 یه دنیا درد دل دارم کمی هم هم زبونی کن 

ببین دستام چه میلرزه ببین زخمام چه میسوزه

امون از این غریبیها امون از  دل پر کینه

 نگو اینبار تحمل کن بگو خواست خدا اینه

 نذار که بشکنه قلبم تا وقتی که تو رو دارم

 تا وقتی که به عشق تو یه دنیا ارزو دارم

تو که رفتی غم دوریت خراب و پیرم کرد

 دوباره درد تنهایی تو دستاش اسیرم کرد

 تو که رفتی دلم لرزید اخه باور نمیکیردم

 چه روزایی چه شبایی که با یاد تو سر کردم

 هنوزم عاشق و تنهام میخونم از تو با غمهام

هنوزم.............

اگر رفتم تو يادم کن. اگر مردم تو خاکم کن. اگر ماندم در اين دنيا، به مهر خود تو شادم کن

اگر مرگم خواستی دعایم کن اما مخواه که وجودم را تکه تکه کنم مخواه که از یادت برم و مخواه که چون سنگی بی صدا بشکنم

بحث نکن، مجادله بي حاصل است. تو به دنيا نيامده اي که همه ي مردم را متقاعد کني.  سعي کن گِله نکني، چون هيچکس خواستار شنيدنش نيست.  وقتي پيش ديگران گِله مي کني، اعصاب آنها را سوهان ميزني.  تنها انسان هاي نيرومند و متعالي پوزش مي طلبند.  تنهايي، جايي است که خداوند با تو سخن مي گويد و تو خداوند درونت مي شوي.

 اشكي دگرندارم,خنديدنم به زوراست نفرين به هرچه قسمت, چشم دلم چه كوراست بر دل گفته بودم,دل به كسي نبندد گوشي كه بشنود كو, هردم گريه كردم تاحد جان سپردن گويي دوا ندارد,  ازعشق نااميدم,تاكي دلم بسوزد گويي غم تو با من, همزاد و جفت وجوراست دراسمان قلبم,ديگرستاره اي نيست تنها دعاي اين دل, يك مرگ سوت وكوراست

چقدر دلم گرفته از دار دنيا ، يه خدا داريم که اونم مارو پاک مارو فراموش کرده نمي گه يه دلبري اون پايين پايين ها داريم که هر روز داره صدام مي زنه مي دونم اون صدامو مي شنوه داره جوابم رو مي ده اين منم که نمي تونم صداش رو بشنوم ولي اون قدر صداش مي کنم که بتونم صداشو بشنوم که بهم بگه هنوز واسش عزيزم مثل اون موقع ها که هنوز جايي رو زمين نداشتم

دلم قلمرو جغرافياي ويراني ست ..... هواي ناحيه ما هميشه باراني ست ..... دلم ميان دو درياي سرخ مانده سياه ..... هميشه برزخ دل تنگه پريشاني ست ..... مهار عقده آتشفشان خاموشم ..... گدازه هاي دلم دردهاي پنهاني ست ..... صفات بغض مرا فرصت بروز دهيد ..... درون سينه من انفجار ، پنهاني ست ..... تو فيض يک اقيانوس آب آرامي ..... سخاوتي ، که دلم خواهشي بياباني ست

زندگی برای بعضی ها يه کويره در انتظار يه قطره باران . يه شاخــــــه گل خشکيـــده!

يا يک شب مهتابيه ... و يه لبخند و يه قطره اشک .برای بعضـــی ها زندگـــی همــان

پوچـــی با معناست!يا شايد هم همان اشک عاشق؟ چشـم ليلــی . دل مجنـــــون.

برای خيلـــی ها هم زندگـــی فقـــــط يه تصــــــادفه . يه تصـــــــادف حيـــــرت انگيـــز!

اما يه راز! شايد زندگی درديست جانکاه.استخوانی ست در گلو.فريادیست خاموش!

شايد هم چيزی شبيه يه داستان.داستانی به شيرينی عشق و به تلخی جدايی!!!

به هر حال ميدونی که من تحمل اينهمه واژه جور و واجور رو ندارم!پس بيهوده ســعی در آموختنم نکن !

چون هرگز نخواهم آموخت ! فقط با من مـدارا کن . زيرا مـــن خيلــی کوچکتر از آنم که فکــرش رو بکنــی!

زنــدگـــی برای من فقـــط يه غروبــــه.يه سکــــوت تلــخ ... يه فريــــاد خامـــوش . يه دل شکسـته و بــس!

و يه شمعه . شمعی که سوخته و خاکستر شده . و يه پروانه . پروانه ای که با بالهای سوخته عاشـــقانه مــرگ را در آغوش کشيده .

و من در اين زندگی فقط حاصل یک سوء تفاهمم . فقط يک سوء تفاهم