در این زمانه ی بی های و هوی لال پرست خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست ... به شب نشینی خرچنگهای مردابی چگونه رقص کند ماهی زلال پرست...

تو این قفس زندونیم ، حبس ابد حکم منه

دل رو به چی خوش بکنم ، این زندگیم جهنمه 

چه سرنوشت زشتیه ، روز و شبش مصیبته

همین که زنده ام هنوز،  بازم خودش غنیمته

زندگی کردن واسه من ، فقط یه کابوسه همین

همه شدن بلای جون ، بد شانسی ما رو ببین

دیوونگی تو ذاتمه ، به سیم اخر میزنم

هر کی جلو چشام باشه ، دلش رو ساده میشکنم

تحملم سر اومده نمیشه اینجا بمونم

این اخرین شعرمو به نام رفتن میخونم

کی به فکر من بود که حالا ، دلم به حالش بسوزه

تا کی باید چشام به در ، خیره نگاشو بدوزه

کی فکر من بود ....